کمتر از 6 ماه است که در بلاگستان خانه کوچکی دارم و بیش از تمام این سالها
(ییکه برای مخاطبان ناشناس مینوشتم)، لذت بردم.
همیشه موقع نوشتن برای مجلات تو فکر خانم چاقه( ر.ک فرانی وزویی) بودهام. همانپسر یا دختری که گوشهای از این کشور چشمش به آن مجلهایست که میآید و روزنی میشود برای جهان های دیگر.موقع نوشتن خودم را جای او گذاشتهام و از خیال این که حتی لحظه کوچکی ،برایش منادی آن جهان دیگر باشم کیفور شدهام.
ویر وبنویسی مدتها بود به جانم افتاده بود. اول بهانه نداشتن کامپیوتر در خانه و بعد بهانه بلد نبودن تایپ سعادت حضورم را در این جهان معوق کرد. موانع رفع شد و به ضرب و زور کتاب خودآموز وسرک کشیدن به اینجا و آنجا والبته کمکهای بسیار نیمای عزیز اجاق این خانه روشن شد.
حالا بعد این 6 ماه چیزهایی دستم آمده . آن اوایل دوست داشتم یک راهنمای جمع وجور اما کامل برای وبنویسی پیدا میکردم. مقالات درخشان پراکنده زیاد بود و نوشتهای مفصل اما کیلویی فراوان . نمیدانم شاید خوب جستجو نکردم.
وبلاگ باز کردن یکی از دوستانم بهانه خوبی شد که چیزهای کوچکی که یاد گرفتم یک جا مرتب کنم . این کاره نیستم و میدانم این پست به کار دوستان وبیام نمیآید چون همه هم حرفهای تر از منند هم با سابقهتر .
اما شاید که به کار کسی آمد. به کار همان پسر و دختر دانایی که میخواهد وبلاگی باز کند و اگر نیاید به این جهان چیزی را از دست خواهیم داد. به کار همان خانم چاقه...
• ظاهر وبلاگمان چطور باشد بهتر است؟
1.معمولاً هر میزبان وبلاگ خودش تعدادی قالب آماده و ساده دارد . استفاده از آنها بد نیست ، اما اگر در کسی در پی ایجاد تشخص وامضاء در جهان وب است ، قطعاً این قالبها کفایتش نمیکند. برای ساخت یک قالب دلخواه لازم نیست دقیقاً برنامهنویسی به زبان HTML را بلد باشید. میتوانید از نرمافزارهایی چون سایکو یا موارد مشابه استفاده کنید . به عنوان یک دستیار ساخت قالب هم بد نیست کمی با نرمافزار فرونت پیج سر و کله بزنید.
در نهایت همه قالب ها بشامل مجموعهای از زبان HTML هستند که میتوانید با کپی پیست کردن آن بجای کدهای قالب فعلی ، و اعمال انها ،قالب تازهای داشته باشید.
نکته کنکوری : همیشه از قالبتان یک کپی در یک نتپد ساده نگهداری کنید. گاهی آدم به صرافت قالب دو دقیقه قبلش میافتد.
2.زیباییشناسی روانی و کاربردی وبلاگ ایجاب میکند مراعات حال خواننده را بکنید و از اشکال دشوار خوان ( مثل نوشته سفید بر زمینه سیاه) تا حد امکان خودداری کنید. همچنین شایسته است که از یک فونت و یک سایز و یک رنگ واحد برای نوشتن تمام پستها استفاده شود.در فارسی متاسفانه تنوع زیادی برای فونتهای جهان وب وجود ندارد و ناچارید بین تاهما و آریال یکی را انتخاب کنید. تاهما ساده و کمی فانتزیست اما راحت خوانده میشود.در عوض آریال به نظر جدی می رسد اما زوایای تیز بسیارش جدا از القای خشونت ، عملیات خواندن را کمی سخت خواهد ساخت.
3.قرار دادن تصاویر با حجم بالا ، آن هم در قالب اصلی برای کاربران دردسر آفرین خواهد بود . خیلی ساده : وبلاگتان آنقدر دیر بالا میآید که طرف قید دیدنش را میزند. بر اساس تجربه هر کس به میزانی از حجم تصویری دستپیدا میکند که هم کیفیت دارد هم ، وبلاگ را خیلی سنگین نمیکند. شخصاً سعی میکنم از تصاویری با حجم بالاتر از 40 کیلو بایت استفاده نکنم.
4.استفاده درست از علایم نگارش و خصوصاً نیم فاصله به شدت توصیه میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر رجوع به سایت خوابگرد و این لینک
(رعایتش کمی عادت کردن میخواهد ...هنوز موقع نقطهگذاری پایان هر جمله ، یا گذاشتن ویرگول و امثالهم طبق عادت دکمه اسپیس را میزنم ، اینطوری . !)
• چطور لینک بگیریم؟
جهان وب جهان ارتباطات است. اقتصاد ساده جهان واقعی خواهناخواه اینجا هم بازتابی خواهد داشت. پس خیلی مهم است که دیگران به شما لینک بدهند .حالا این دیگران کی هستند و چطور باید با آنها طرف شد؟
بالاییها: حلقه اول وبنویسان فارسی، کسانی که اغلب بیش از 5 سال است که ساکن این جهاناند.با گشت وگذاری سردستی و سر زدن به لینکهای مثلاً نیکان کوثر تعداد زیادی از آنها را خواهی شناخت.خوابگرد،میرزا پیکوفسکی،الپر، سبیل طلا، خورشید خانم و ...شماری از این تعدادند. لینکدادن هر کدام از این وبلاگ ها به شما ، یعنی تعداد زیادی بازدید کننده و پذیرفته شدن رسمی در بلاگستان. حالا در مواجهه با آنها سه وضع وجود دارد،
شما را آنقدر میشناسند که با فهمیدن وبلاگ نویس شدنتان لینک میدهند.
یا به تدریج با شما آشنا میشوند و حاضر به این کار خطیر میگردند
و یا شما دستتان را برای یاری سبزشان دراز میکنید که این آخری وحشتناکترین کار ممکن ، زشتترین و بینتیجه ترین عملی است که ممکن است از کسی سر بزند.
مثل خودمان: بهترین گزینه ها برای رفاقت و معاشرت و دوستی و البته ردو بدل کردن لینک.
کشف این مثل خودمانها از گشت وگذار در وب آغاز میشود و معمولاً یک کامنت میتواند آغاز یک دوستی خوب باشد. با این حال در این مورد هم پیشنهاد تبادل لینک اسفناک است. اخلاقیات وب حکم میکند اگر وبلاگی خوشت آمد لینکش را بگذاری ، بالطبع طرف هم اگر با تو حال کند لینکت را خواهد گذاشت. من با تعدادی ازبهترین رفقای اینترنتیام اینطوری آشنا شدم : گیوتین ودانتون ، کارپه دیم ،سعیدیوس، سورئالیست و ...
میان برنامه: " سیمور بهم گفت کفشم رو برق بندازم . من از کوره در رفتم .تماشاچیهای تو استودیو همهشون احمق بودن، گوینده احمق بود،سرمایهگذارها احمق بودند و برای من کوچکترین اهمیتی نداشتند که کفشهام رو براشون برق بندازم، و این رو به سیمور گفتم.به هر حال نمیتونند از اون جایی که ما مینشستیم کفشهام رو ببینند. او گفت به هر حال برقشون بندازم. گفت اوها رو بخاطر خانم چاقه برق بندازم. نمیدونستم درباره چی صحبت میکنه "
• چرا این همه اسپام به میلم میرسد؟
روبوتهای خودکار تبلیغاتی کارشان ایناست که آدرسهای فعال ایمیل را پیدا کنند و به کارگزارانشان تحویل دهد . یکی از راههایشان هم گرفتن کش رفتن ایمیل از وبلاگهاست. آیا میتوان آنها را گول زد ؟ بله . ..آنها به چنین فرمولی X@Y.com حساسند پس اگر شما آدرس میلتان را جور دیگری بنویسید مثلاً X(AT) Y(DOT) com هر چند کاربران واقعی متوجه میشوند که باید بجای ات و دات علائمش را قرار دهند ،روبوتها اصلاًض قضیه را نمیگیرند. راه دیگرش مثلاً درج آدرس میل بصورت تصویر است که باز روبوتها تواناییخواندنش را ندارند.
پیامهایی مثل : "وبلاگتان خوب بود به من هم سر بزنید " چیزی تو مایه همان اسپام ها هستند . متاسفانه بلاگفا بر خلاف پرشینبلاگ امکان تست انسانی کاربران را هنگام کامنت گذاری ندارد و به هر حال چارهای جز کنار آمدن با پیامهای مکانیکی الکی نداریم.
بلاگفا همچنین به شکل مشکوکی از پذیرفتن آدرسهایی غیر از X@Y.com امتناع میکند.
• چطور بفهمم چند نفر به وبلاگم آمدهاند و از کجا ؟
کانترها کارشان همین است . شما وارد سایت یکیشان میشوید . در قسمت ثبتنام یا نیو اکانت مشخصاتتان را وارد میکنید . در اغلب موارد آدرس ایمیل شما را به عنوان شناسه کاربری ثبت می کنند اما در وارد کردن هر پسوردی مختارید( بدیهیست که منظورشان از پسورد ، پسورد میلتان نیست!) بعد معمولاً آدرسی به میلتان میآید که با کلیک روی آن یا ادامه مراحل ثبت نام را انجام میدهید و یا مستقیما ً به قسمت آخر هدایت میشوید. یعنی قسمت دریافت کد. این کانترها به شما کدی اختصاصی میدهند که باید پس از رفتن به قسمت تغیرات قالب و پیست کردن آن در جای مناسب ( معمولاً در پایان کد ها و قبل از عبارت بادی) تغیرات را ثبت کنید. از ان به بعد یک لوگوی کوچک هم گوشهای از وبلاگتان دیده میشود که با کلیک کردن روی آن به صفحه آمارگیرتان هدایت میشوید.
آمارگیرها معمولاً غیر از شمردن تعداد مراجعه روزانه ، امکان نمایش آدرسی که به شما لینکداده است ، نوع مرورگر کاربران ، رزولوشن مانیتورشان ( این یکی را خدا وکیلی نفهمیدم به چه درد میخورد!) و چیزهای دیگر هم دارند.
این از کانترهای معروف جهانی و این از کانترهای فارسی است.
• آیا وبلاگ نویسی ناشناس امکان پذیر است؟
بستگی دارد . میخواهید برای خانواده یا همکار خودتان ناشناس بمانید؟ خب خیلی راحت با استفاده از اسم مستعار و کمی هوش و حواس به منظور کد ندادن ، قضیه حل میشود .
اما اگر میخواهید برای یک دولت، یک وزارت یا سازمان بزرگ ناشناس بمانید کارتان کمی سخت است. کسانی که معمولاً قصد افشاگری در وب را دارند مجبورند از راههای پیچیدهای استفاده کنند . همینقدر بدانید که پیدا کردن آدرس آیپی(کد انحصاری کامپیوتر شما) برای یک سازمان بزرگ کار سختی نیست و براحتی میتوان مکان شما را شناسایی کرد.
با این حال اگر خیلی اصرار دارید،برای اطلاعات بیشتر میتوانید اینجا را بخوانید.
میان برنامه: "یه تصویر خیلی شفاف از این خانم چاقه توی ذهن من شکل گرفت. همه روز تو ایوون نشسته و مگس میپرونه، و رادیوش از صبح تا شب روشنه و صداش هم تا آخر بلنده. مجسم کردم گرما وحشتناکه و اون احتمالاً سرطان داره و ...نمیدونم به نظر کاملاً واضح میاومد که چرا سیمور از من میخواد وقتی برنامه پخش میشه کفشهام رو برق بندازم.منطقی بود."
• چرا گوگل وبلاگ مرا به کسی معرفی نمیکند؟
چون شما وبلاگتان را به گوگل معرفی نکردهاید! بنده خدا که علم غیب ندارد بفهمد شما وجود دارید.
نگران نباشید معرفی وبلاگ به موتورهای جستجو کار سختی نیست. در مورد گوگل کافیست به این آدرس و من باب یاهو به اینجا بروید و فرمهای ثبت نام را پر کنید. حدود 15 روز پس از ثبت نام ، این موتورها ، وبلاگ شما را صدر جستجو لحاظ خواهند کرد.
نکته کنکوری: اگر دارید درباره موضوع X مینویسید و مشتاقید موتورهای جستجو نوشته شما را در در صفحه های اولیه سرچ این موضوع لحاظ کنند باید کمی هم از سازو کار این موتورها بدانید.
مقالات زیادی در این مورد در اینترنت وجود دارد. همینقدر بدانید که آنها به عنوان مطالب، پاراگراف اول مطالب و تکرار یک کلمه حساسند.
• چطور بفهمم کدامیک از دوستانم آپدیت شدهاند ؟
سایتهایی وجود دارند که مدیریت لینک انجام میدهند. شما با ثبتنام در یکی از این سایتها و درج لینکهایتان در اکانت منحصر بهفرد خود و از طریق تنظیمات ستینگ آنها میتوانید مدیریت لینکهای خود را به ایشان بسپارید. با این روش شما دیگر نیازی به افزودن لینکها از طریق میز کار وبلاگتان نخواهید داشت . به این سایت رجوع ، و با وارد شدن به اکانت خود لینکهایتان را مدیریت میکنید. پس از اولین ثبتنام و اجرای تنظیمان ،آنها به شما کدی میدهند که باید در قالبت وبلاگتان قرار گیرد. شما با تنظیم دلخواه در مورد نمایش و حتی نحوه نمایش لینکهای آپدیت شده در این سایت ها دیگر نیازی به سر زدن روزانه به کل لینکهایتان نخواهید داشت.
بلاگرولینگ از مشهورترین و محبوبترین سایتهای مدیریت لینک میان بلاگرهای ایرانیست. نحوه تنظیمات ستینگ این سایت کمی به طول و تفضیل نیاز دارد که با جستجوی کوچکی میان سایت ها ایرانی ، روشش را خواهید اموخت.
سه ماه است کد بلاگرولینگ دارم . تقریباً هم میدانم کجا شیا...ببخشید ! کجا نصبش کنم. ولی هر بار اقدامم ناکام مانده .کسی میداند چرا؟
• من آپدیت کردهام ، چرا در لینک باکس دوستانم ( که از بلاگرولینگهم استفاده میکنند) نام من بالاتر نمیآید؟
چون پینگ نکردهاید. پینگکردن یعنی اعلام آپدیت شدن به سایتهای مدیریت لینک . شما بعد از قرار دادن هر پست تازه ،با رفتن به صفحه پینگر هر کدام از این سایتها ( بلاگرولینگ مثلاً) کافیست نام وبلاگ و آدرس خود را ثبت کنید.
نکته کنکوری: با رفتن به این آدرس میتوانید همزمان آپ شدن وبلاگتان را به اطلاع تعداد زیادی از سایتهای مدیریت لینک برسانید.
• چطور موقع ورود به کاربران خوش آمد بگویم ؟
خیلی خز است ! شما را به خدا نکنید از این کارها . فشفشهبازی و تبدیل کردن شاخص موس به هواپیما و پنجرههایی با پیغام های عجیب و غریب و زیرنویس کردن شعر و ... هیچ کدام کار سختی نیست. هر کدام کدی دارد که در اینترنت الی ماشاءاله یافت میشود و با بارگذاری آن در قالب همه این عجایب الحیل به وقوع خواهد پیوست. ولی جدا از دردسر سنگین شدن قالب و دیر بالا آمدن احتمالی ، نکنید این کارها را ...قباحت دارد برای یک آدم سنگین و رنگین این ژانگولرها .
ما که یک اسنپ برای پیش نمایش لینکهامان گذاشتهایم داریم از خجالت آب میشویم. حالا میگویید پیغام خوش آمد و بارش برف و قطره اشک و چشمک موس؟!
وبلاخره...
• اصلاً من اینجا چهکار میکنم ؟ چرا دارم وبلاگ مینویسم؟
سئوال مهمی که مستحق پاسخ است.
ادبیات به چه دردی می خورد؟سینما یا موسیقی چطور؟
Share کردن جهانهایمان به گمانم جز معدود راههاییست که هنوز برای آدم ماندن باقی مانده است. این که هم را پیدا کنیم ...به هم قوت قلب بدهیم ...چیزکی بیاموزیم و سعی کنیم فروتنانه هم را کمی بالا بکشیم.
این عملیات سخت و پیچیده ممکن است گاهی نتیجه ندهد. ممکن است در اغلب اوقات وضعمان را بهتر نکند. با این حال به چنین رستگاری امیدوارم و مثل مکمورفی که آخر هم نتوانست آبسردکن غولپیکر آسایشگاه را از جا تکان بدهد، دستکم میتوانیم سرمان را بالا بگیریم و بگوییم سعیمان را کردیم.
به همین دلیل است که بلاگستان را دوست دارم.
و حتماً یادتان هست آخر کتاب، زویی چی میگوید:
" ولی یه راز وحشتناک رو بهت بگم – داری گوش میکنی؟ هیچکس تو دنیا نیست که خانم چاقه سیمور نباشه. این شامل پرفسور تاپر تو هم میشه، رفیق. و همه فک و فامیل لعنتیاش.هیچ کس هیچجا نیست که خانم چاقه سیمور نباشه. "
